Wrocławski Ratusz świecił triumfy przed wieloma laty, gdyż w swych podziemiach skrywał największy skarb- piwiarnię, w której podawano najlepsze świdnickie piwo. Było to jedyne miejsce we Wrocławiu, w którym serwowano złocisty napój, dlatego pomieszczenia znajdujące się pod Ratuszem są symbolem tradycji i pozostały niezmienionym kształcie. Każdy mieszkaniec stolicy Dolnego Śląska wiedział, że w Piwnicy Świdnickiej można zakupić piwo,a wkrótce przekonać się o tym mieli licznie przybywający krajanie i goście zagraniczni.

Skarszewy to najprawdopodobniej jedno z najbardziej odkrywczych miejsc w Polsce. No!

Nie tak dawno powzięto decyzję o likwidacji browaru w Lwówku Śląskim, choć cieszyło się ono uznaniem społeczności, a dawniej samego Napoleona. W niewielkiej miejscowości na zachodzie Polski zrodziła się wielowiekowa tradycja ważenia piwa, która przekazywana z pokolenia na pokolenie miała świadczyć o świetności tego grodu. Praca nad produkcją złocistego trunku trwała dniami i nocami, a nad miasteczkiem unosiła się mgiełka swoistego, chmielowego zapachu.

Technologia związana z warzeniem piwa pozostaje niezmieniona przez wiele wieków. Dopiero postęp techniczny widoczny w osiemnastym wieku zapoczątkował rewolucję w dziedzinie produkcji złocistego trunku. Niemały wpływ na zmianę metod związanych z wytwarzaniem piwa miał stworzony przez Réaumur`a termometr alkoholowy i badania prowadzone przez Lavoisier`a dotyczące procesu fermentacji. Lata dwudzieste XVIII wieku to czas, w którym znane osobistości, jak Harwood czy Guiness produkują nieznane dotąd gatunki piwa, które dzisiaj chwali cały świat.

W Rzymie i Grecji znane było piwo, ale przegrało starcie z winem, a ono samo stało się symbolem ludów barbarzyńskich. Jedynie w Galii propagowano kult picia piwa, które pretendowało do miana uprzywilejowanego napoju. Galowie cenili je bardziej niż wino, a powstawało z namoczonego uprzednio ziarna jęczmienia, które z dodatkiem chmielu poddawano procesowi fermentacji.

Średniowiecze to okres w dziejach ludzkości, w którym następuje wyraźny zwrot ku złocistej mieszance. Pomocni stają się zakonnicy i rzemieślnicy na dworach książęcych, którzy będą zajmowali się produkcją piwa. Zauważyć to można na przykładzie Burgundii, Hiszpanii, krajów niderlandzkich, Niemiec, Czech i Anglii. W państwach Europy Środkowej zauważyć można początki browarnictwa mieszczańskiego.

Niewielu z nas wie, ale w czasach, w których rządził Władysław Jagiellończyk zrodził się konflikt pomiędzy Żytawą a Zgorzelcem, który omal nie doprowadził do zerwania zawartej wcześniej umowy o powołaniu Związku Sześciu Miast. Mieszkańcy Żytawy i Zgorzelca pokłócili się o przywileje nadawane przez króli, a związane z produkcją piwa. Wojna piwna przeszła do historii, a jej geneza sięga XIV wieku, kiedy to Karol IV wydaje zgorzelczanom dekret o monopolu na handel piwem w obrębie regionu ich miasta.

Egipcjanie są znani nie tylko z produkcji stylowych mebli z drzewa cedrowego i kości słoniowej, ale także ze zwyczaju ważenia piwa. Mieszkańcy starożytnego państwa cenili złocisty napój, a poświadczają to odnalezione hieroglify. W Egipcie piwo było prawie tak ważne jak chleb i stanowiło jeden z elementów ówczesnej diety. Nie zawierało dużej ilości alkoholu i było bogate w składniki odżywcze, co sprawiło, że żołnierze i robotnicy dostawali je w dziennym przydziale żywnościowym.

Babilończycy stali się spadkobiercami Sumerów, co znaczy, że przejęli większość ich zwyczajów, a w tym zwyczaj związany z produkcją piwa. Udoskonalili rzemiosło swoich poprzedników i już wkrótce wytwarzali nie tylko piwo jasne i ciemne, ale czerwone, pszeniczne, orkiszowe i dosładzane syropem z owoców. Warto wspomnieć, że każdy przeciętny Babilończyk mógł wypić około trzech litrów trunku dziennie, a urzędnicy i sytuowani obywatele około pięciu litrów.

Historia piwa swoimi początkami sięga starożytnych Sumerów, którzy zamieszkiwali dolinę pomiędzy Eufratem a Tygrysem. Gliniane tabliczki znajdujące się obecnie w paryskim Luwrze ukazują postaci przygotowujące piwo z orkiszu. Nie wiemy czy złocisty napój przygotowywano przed Sumerami, bo archeologowie nie znaleźli dowodów, które potwierdzałyby tezę o przedsumeryjskim zwyczaju ważenia piwa. Ojcowie piwa wytworzyli zwyczaj picia go przez słomkę. Sikuru przygotowywano z jęczmienia, pszenicy, dodając do tego kapkę miodu i daktyli.

Strona powstaje po to, aby każdy mógł się wypowiedzieć na temat lokalu do którego chodzi posiedzieć przy piwku lub drinku. Zapraszam.